Unha das cuestións máis curiosas coas que me estou atopando na bibliografía sobre esta materia é que unha multitude de autores españois están relacionado os conceptos de e-democracia, e-goberno así como de e-adminitración cunhas estructuras piramidais que deberían ser discutidas.

Nun primeiro grupo están aqueles autores que colocan no pico da pirámide o e-goberno, e debaixo del figuraría a e-administración e a e-democracia. Nun segundo, son aqueles que parten da e-Administración no pico da pirámide e despois colocan o e-goberno e a e-democracia.

No terceiro, no que me ubico, están os que consideran que a e-democracia (tendo en conta que se establecen diferencias entre a e-democracia, a democracia dixital e a ciberdemocracia) e un sistema político que parte da idea de que o poder reside no pobo e a partícula “e” ven facendo alusión a aplicación das NTIC. Dentro desta idea, a democracia está constituido polo poder xudicial, polo poder lexistativo e o executivo. E sería precisamente neste último onde se ubicaría o e-goberno, aludindo ó presidente de goberno e os ministros (sendo o goberno nacional) e a e-adminitración, que abarca as institucións gubernamentais. Desta forma, a pirámide en sí debería ser a e-democracia, para facer referencia en calquera dos seus tres puntos os poderes nos que se sustenta.

Esta clasificación tan absolutamente simple non ven máis para tratar de racalcar que, na miña idea, non se pode dicir que a democracia dixital é a parte do goberno electrónico que permite a comunicación entre os cidadáns e os gobernos. Se é así, algo está fallando na intepretación básica do noso sistema político.

Un dos cursos de verán máis interesantes que este ano se impartirán no noso territorio é, na miña opinión, o da Universidade do País Vasco que baixo o título tan xenérico de “e-Democracia” abordará diferentes aspectos da democracia electrónica. Pareceme interesante, non só polo panel de participantes, senon sobre todo porque adica varias mesas ó Internet Parlamentario.