diotima

'Cadernos Cidadáns' xa é unha realidade e nin máis nin menos que na miña terra. Por iso, antes de empezar a explicar os pormenores do tema en primeira persoa teño que soltar que me sinto satisfeita de que por primeira vez neste camiño profesional que estou seguindo unha cidade galega sexa a pioneira. Agora os detalles...

Podo dicir que levamos meses traballando no tema (gracias compañeiros do día a día) e gardando o segredo pero hoxe, despois de voltar de Vigo (cómo chovía...) e de ver toda a difusión que os medios de comunicación (a casa Europa Press ou o a web de referencia para min Código Cero e outros medios de Granada, Fuerteventura o Palencia, entre outros) teño que engadir algunha cousa máis que non sae na prensa.

Imos por partes: Europa Press, coa referencia do director de Novos Proxectos, (despois de intentar todo cos políticos por intentar fomentar un espazo de debate público a base de propostas e deliberación) empezou a traballar na idea de cómo encauzar a participación cidadá a través da liberdade de expresión entre os veciños dunha determinade comunidade pero co apoio dun Concello e o seu goberno. Así xurdiu a idea de 'Cuadernos ciudadanos' cun dos obxectivos claves: crear redes sociais dixitais dentro dun determinado municipio.

A concelleira de Participación de Vigo, Marta Iglesias, amosou dende o principio un apoio firme a esta idea. Así foi como, coa súa colaboración, a idea de 'Cuadernos Ciudadanos' foi cobrando forma e convertíndose en 'Cadernos cidadáns'.

Aclaro: É un proxecto novo, por iso é mellorable en todos os seus aspectos (empezando polo técnico). Pero tamén penso que é unha idea interesante xa que detrás do que cada cidadán poda expresar hai un goberno que, como mínimo, observará e oirá o que digan os vigueses.

Pola miña banda asumo o compromiso (persoal e profesional) de analizar o detalle e a repercusión que os comentarios dos blogs de Vigo teña nas accións dos seus políticos.

Agora sería moi intersante para min recibir as vosas recomendacións e suxestións. Graciñas de antemán.

Ante esta moda dos blogs políticos parecía que todos se iban a apuntar o tanto facendo un diario na rede pero, eso sí, coa modalidade de 'bloc' e non de 'blog'; é dicir: diarios sen permitir a opción de comentarios. Pois non. Resulta que o alcalde de Lugo, José L. Orozco, acaba de sacar un blog en toda a regra: Tódolos lectores poden facer comentarios.

Ademáis de información bibliográfica, artigos propios e información do seu Concello o alcalde está publicando neste blog información con moita frecuencia, hoxe mesmo -sábado- aparece a súa última anotación.

Outro dos aspectos máis interesantes deste blog é, no meu parecer, que o alcalde non fai unha mera descripción das súas tarefas diarias coma alcalde, como en certo modo viña facendo Anxo Quintana no seu Diario de campaña nas eleccións autonómicas. Directamente expón reflexións propias que poden ou non estar vencelladas a algún acto ou anécdota propia na súa axenda de alcalde. E todas estás reflexións están sometidas ao debate dos lectores para que opine e falen delas.

Todas as anotacións teñen comentarios (moitos deles moi duros) pero non hai cousa que, sendo verdade, non se poda calar con razóns. Por explemo, o post de 'Botellón' foi un dos máis debatidos e comentados entre os seus lectores.

Non podo rematar esta anotación de hoxe sen expoñer que tamén me resulta interesante o uso que indistintamente o alcalde fai do galego e do castelán. Iso denota unha maior naturalidade no uso da nosa lingua.

Oxalá este exemplo de político con blog e comentarios sexa seguido por outros representantes. Seguiremos observando pegadiños a rede....

Fai pouco estiven falando cunha persoa vencellada ao novo colectivo con revindicacións políticas que está xurdindo en Cataluña, é Ciutadans de Catalunya, para ver de qué forma están aproveitando Internet para establecerse na sociedade é darse a coñecer. Desta forma teño que empezar a dicir que despois de enviar un e-mail xenérico de petición de información o webmaster da páxina contactou conmigo en menos de 48 horas (coa fin de semana por medio) e tivemos a ocasión de falar de vagariño.

Entre as reflexións que ambos compartimos destaco as seguintes:

En canto as cuestións internas, este webmaster tivo a amabilidade de contarme que:

Este é un exemplo de cómo un colectivo pode aproveitar Internet para constituir e darse a coñecer nesta nova sociedade da, xa, información.

O resto da información, coma non, pódese atopar na web deste grupo: http://www.ciutadansdecatalunya.com/

Sempre, pero hoxe estou especialmente reivindicativa coa situación actual da muller. Non nego que gracias ás nosas predecesoras hoxe moitas puidemos estudar na universidade e incluso 'disfrutar' de pequenas píldoras de libertade que as nosas avoas non tiñan. Pero éncheme de crispación cando se achega a celebración do día da muller traballadora (o aniversario do voto feminino quedará para outra ocasión) e aos nosos representantes brótalles da boca palabras de eloxios e reinvindicacións hipócritas que intentan cegar a realidade. Sinto moito pero non me creo as políticas que se están facendo.

Fai un ano o xa desaparecido Haro Tecglen escribiu un artigo sobre o 8 de marzo co que me identifiquei plenamente: a loita non é de mulleres contra homes. E a de todos xuntos para ir movendo esta sociedade. Dicíao para defenderse dalgunhas políticas feministas que intentan despreciar todo e canto caracteriza ao sexo masculino intentado impoñer o valor das mulleres. E quizáis, en moitos casos, os verdadeiros perigos 'machistas' están en comportamentos das mesmas mulleres. Sería un largo discurso que daría para unha análise enteira, cando en realidade con estas liñas só pretendía unha pequena introducción. Por iso, vou pasar a algo que quero deixar de manifesto hoxe aquí.

Despois de facer un pequeno percorrido por diferentes páxinas webs con información dos concellos galegos, obtiven o seguinte dato:

Catro delas son da provincia de A Coruña (Cabanas, Melide, Muros e Valdoviño), dúas de Lugo (Guitiriz e Sober), cinco de Pontevedra (Bueu, Cuntis, Mos, Rivadumia e Vigo) mentras que Ourense é a provincia con máis alcaldesas: A Bola, Carballeda de Valdeorras, Cartelle, Cualedro, A Porqueira, Ramirás, San Cibrao das Viñas e Sandiás.

Una pequena lista que non fai máis que amosar unha triste realidade que nestos días se encherá de corseles... Todo o discurso debería ser máis natural. A solución está en homes e mulleres que vaian na misma liña. Algo que aínda está por ver.

Entre outras ideas, Lundy esboza a idea de que as tecnoloxías da información (como ferramentas concretas fala do voto electrónico aplicado ao parlamento ou o correo electrónico) axilizaría a burocracia que actualmente caracteriza a maoría das administracións públicas. Igualmente apunta que inevitablemente estos novos medios (coas novas xeracións) actualizarán as formas de traballar dos parlamentos.

“As lexislaturas son máis eficaces e productivas despois da introducción dos dispositivos electónicos”, di a senadora e, por tanto, é inevitable que os parlamentos se vai actualizando en nivéis tecnolóxicos.

Manuel Recio é un alfabetizador dixital. Apelidos (coma digo eu) e tíduos a parte, é un compañeiro (discreto no seu traballo) que vai recorrendo pobo a pobo, cidade a cidade tódolos municipios adheridos ao programa de participación cidadá www.cidadans.net. Así, ten ás súas cóstas encontros personales con políticos dende Chauchina (Granada) a Llodio (Álava), pasando por Soria, Valencia de Don Juan (León), Mocejón (Toledo) e un cento máis de municipios. Obviamente, persoa con tanto día a día ten cousas moi interesantes que contar:

Por exemplo cómo reaccionan os diferentes alcaldes cando, portátil en man, se lles presenta falando de que gracias a Internet poden fomentar a participación dos seus cidadáns no municipio. Non hai máis que velas caras para dicir que cada lugar é un mundo.

Dende “Se eu son moi democrático” e despois elimina do foro tódalas propostas dos cidadáns que non lle son afín ata unha innumerable lista de políticos que, por vergoñan, non din que non teñen idea de cómo se prende un ordenador.

Esta é a labor do noso alfabetizador. A de tratar de dicirlle a cada un dos políticos cómo facer que o seu municipio sexa máis democrático escoitando a opinión dos seus conveciños. Cada visita, cada alcalde, cada político é unha anécdota (conste que algunhas moi positivas), pero todos aqueles que queirar saber máis destas anécdotas quixotescas non deben perderse os “Cadernos do alfabetizador” que tras cada visita vai deixando en cada municipio. Algúns dos mellores son os de Aguilar de Campoo, Alcañices ou Villaralbo. Todo un mundo por descubrir.

Hai proxectos en Galicia que aínda están por descubrir. Tal é o caso de Infobrion.com. Unha iniciativa froito da cooperación de investigadores, técnicos e profesionais da nosa universidade de Santiago de Compotela, do Concello de Brión e de varios centros educativos da locadlide.

Infobrion.com ten, entre os seus obxectivos, acadar que “O Concello de Brión sexa un espazo con visibilidade na Internet e que tódolos seus veciños poidan acceder ó emprego das Novas Tecnoloxías da Información e da Comunicación”. Tal iniciativa no cabe en cabeza nengunha que non sexa merecedora nin dunha soa cita na páxina web do municipio de Brión. Despois de navegar polas dúas páxinas web unha ten que decir: ¡Obviamente a iniciativa primeira é o resultado dun grupo de cidadáns interesados!

Esta claro que as iniciativas cidadáns, neste mundo da democracia dixital, están tendo moita máis forza que calquera outra (básicamente das que proveñen dos políticos). Infobrión.com é unha mostra máis de que os gobernos van lamentablemente varios pasos por detrás das demandas da sociedade.