Escribo en galego
Neste case ano e medio escribindo este blog unha das preguntas que me fixeron con máis frecuencia foi: Por que escribes en galego? A todas elas a resposta foi "porque me sae". Pero fai uns días alguén dun xeito moito máis direto, pero non por iso con menos agarimo, chantoume: Recibes algunha subvención da Xunta? Iso, deixome moi pensativa.
Non pretendo dicir que o que eu escriba sexa dun grado de interés tremendo pero son consciente de que se escribise en castelán tería , tal vez, a posibilidade de chegar a outra (seguramente máis en cantidade) xente do que agora en galego -e que conste que non é o normativo-, pero tamén sei que outros compañeiros fan o esforzo (a todos vós, grazas) de ler este blog.
Tiven a tentativa de mudar moitas veces, mais logo decidín seguir como estou. Comencei a escribir grazas a Mentxu e decidín facelo en galego coma unha forma de intromisión nestre gran mundo de Internet. Despois, cando me empezaron a preguntar por qué non escribía en castelán penseino varias veces, e sempre chego a mesma conclusión: Galicia é unha das rexións máis deprimidas actualmente de España no desenrolo de cuestións relativas á Rede, e non creo que eu (ninguén) poida, por moita vontade que teña, solucionar este tema indivualmente, pero cando un pon a súa areíña a cousa pode mellorar. Non me saco da cabeza neste tema a Toni, cando me dixo que pensaba que o galego era máis doado, nin a Iñaki cando me dixo que en galego só le este blog, nin a María, cando me dixo que non era capaz de ler as entradas enteiras, e a outros moitos que sei que, con esforzo, len este blog.
E precisamente escribo en galego porque non me paga ninguén, nin nadie me di que é o mellor para escribir, simplemente trato de divertirme, compartir as cousas que vou aprendendo e que, aseguro, se non escribise nunha lingua minoritaria tería máis coidado ó escribilo. O galego dame a libertade que preciso para dicir as cousas como as penso, sen medo a reprimendas. Non hai nada de nacionalismo, quen está acostumada a andar polo mundo (como boa filla de emigrantes) non pode defender outra cousa máis que o de todos, escribo en galego por unha cuestión de lealtade a min mesma.
Gracias a todos vós por lerme.

Alberto (Comment this)
La veritat és que es necessita molta paciència encara en aquest estat per tal de no confondre llengua i nacionalisme i per fer normals coses que en altres països són evidents. Però tu, sempre tan pedagògica, ho has explicat molt bé.
I m'apunto al suggeriment d'Alorza: d'on surt el nom 'diotima' i per què el vas triar?
I una altra cosa, ara que vénen eleccions municipals. Tens informació d'experiències de vot electrònic que es faran? (Comment this)
- Toni, mi investigación va bien. Ya estoy consiguiendo descifrar algunos entresijos que cuando tenga totalmente claro te contaré :-)
- Iñaki y Alorza, gracias por vuestro esfuerzo.
- Diotima: no hay mucha información sobre el tema y lo cierto es que el término lo descubrí anecdóticamente: Diotima (de Mantinea) fue una mujer griega aunque su existencia no es segura, y que supuestamente fue maestra del filósofo ateniense Sócrates. Pero mi elección fue porque según varias teorías, más que una mujer real, representaba una síntesis ideológica de la actividad política, una nueva política en un mundo mejor. Algún día hablaré del tema porque he visto que no hay mucho en la red ¿Por qué lo elegí? Porque creo que estamos viviendo un momento de cambio en la política.
- Finalmente, Xavier: No sé si hi ha alguna experiència de vot electrònic, però si sé d'alguna d'escriuré.
Hasta pronto! (Comment this)
Y me encanta que Sócrates haya tenido una maestra. Investigaré el tema :-)
Mis felicitaciones por tu blog y por tus conocimientos (Comment this)